Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ

Ο Βολταίρος είχε πει, “ότι ένα νόμισμα τυπωμένο σε χαρτί κινείται εγγενώς προς το μηδέν”.

Ο πληθωρισμός ουσιαστικά κινεί το νόμισμα προς την ίδια κατεύθυνση και με τα τεράστια ποσά που ως πιστώσεις κυκλοφορούν ελεύθερα, η πτώση της αξίας των τυπωμένων νομισμάτων είναι νομοτελειακή. Η εξέταση της αγοραστικής αξίας των χαρτονομισμάτων οποιασδήποτε χώρας με την πάροδο του χρόνου αποδεικνύει το αληθές της παρατήρησης.

Ο χρυσός στην ουσία του δεν είναι ένα εμπόρευμα που η τιμή του ανεβοκατεβαίνει. Είναι χρήμα με αξία στην πλέον βασική αποθεματική του μορφή. Τον περισσότερο καιρό δεν έχει μεγάλες διακυμάνσεις αλλά σε περιόδους κρίσεις η τιμή εκτινάσσεται.

Όσο πιο πίσω πάει το ρολόι του χρόνου, τόσο χαμηλότερο και το κόστος κτήσης του. Τουλάχιστον γι’ αυτούς που δεν τα βρήκαν έτοιμα από κάποια κληρονομιά, ή δεν τους ήρθαν σαν δώρο. Γιατί τότε φυσικά, η έννοια του κόστους δεν υφίσταται κι ολόκληρη η αγοραία αξία αποτελεί κέρδος.

Όπως αστόχησαν όσοι βιάστηκαν να ενστερνιστούν την άποψη για το “τέλος της ιστορίας”, έτσι έκαναν λάθος κι εκείνοι που πίστεψαν κατά καιρούς ότι ήρθε το επενδυτικό τέλος για το χρυσό. Για άλλη μια φορά ο “βασιλιάς” των μετάλλων δηλώνει το παρόν του. Με την τιμή του να ενισχύεται ραγδαία, καθώς λειτουργεί σαν ισχυρό αντίβαρο απέναντι στην κλιμακούμενη αβεβαιότητα του σινο-αμερικανικού εμπορικού πολέμου ή ακόμα και των επιπτώσεων από το Brexit και του εν γένει ταραγμένου περιβάλλοντος, για τις οικονομίες και τα χρηματιστήρια.

Μεγάλα αποθέματα χρυσού έχει και η Γερμανία, τα δεύτερα μεγαλύτερα στον Κόσμο, ύψους 3400 τόνων. Η Γερμανία έχει παραδώσει προς φύλαξη στις ΗΠΑ χρυσό αξίας πολλών δις δολαρίων. Έχει ζητήσει την επιστροφή του, η οποία όμως γίνεται με βραδύτατους ρυθμούς, η Fed ζήτησε μια επταετία για να τον επιστρέψει. Αυτό δημιούργησε διαφορά ερωτήματα και σχόλια για το αν πράγματι ο χρυσός υπάρχει στην Fed. Τελικά δηλώθηκε στον Bloomberg ότι η Γερμανία παραιτήθηκε από την επιστροφή του χρυσού και η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας δήλωσε ότι απέστειλε ελεγκτές οι οποίοι διαπίστωσαν την ύπαρξη χρυσού στην Fed.

Ανεξάρτητα πάντως από τα ανωτέρω, είναι βέβαιο ότι όλες οι χώρες αυξάνουν τα αποθέματα χρυσού που κατέχουν και τα επαναπατρίζουν από άλλες χώρες στις οποίες τα είχαν αποθέσει προς φύλαξη.

Είναι βέβαιο ότι η κίνηση αυτή θα συνεχιστεί και ότι ο χρυσός θα συνεχίσει να αυξάνεται στα αποθεματικά των Κεντρικών Τραπεζών αλλά επίσης ότι η ζήτηση αυτή θα επηρεάζει την τιμή του η οποία με την επόμενη κρίση θα εκτιναχθεί διότι τότε θα ζητείται πραγματικός χρυσός και όχι ο χάρτινος χρυσός των επενδυτικών σχημάτων. Οι διαθέσιμες ποσότητες χρυσού ως ποσοστό του παγκόσμιου πλούτου είναι πολύ μικρές για να κρατηθεί η τιμή του σταθερή μπροστά σε αυξανόμενη ζήτηση. Εν σχέση με το κυκλοφορούν χαρτονόμισμα ο χρυσός είναι πολύ υποτιμημένος διότι η τιμή του αλλοιώνεται από τον χάρτινο χρυσό που κυριαρχεί στις συναλλαγές με τη μορφή υποσχετικής χρυσού από διαφορά επενδυτικά χρήματα.

Πηγή : Economy

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2019 ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ 2020

Λίγες ημέρες έμειναν για να τελειώσει και το 2019, μια ομολογουμένως δύσκολη χρονιά με την καλοκαιρινή σαιζόν να μην είναι και η καλύτερη που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια. Εάν λοιπόν αναλογιστούμε ότι πολύ μεγάλο μέρος του κλάδου στηρίζεται στις τουριστικές αγορές, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την φράση “απλά τη ‘βγάλαμε και φέτος”.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό που με εντυπωσίασε πιο πολύ φέτος και ήταν όταν αποδέχτηκα την πρόσκληση της γείτονας χώρας να παραβρεθώ στην έκθεση της Κωνσταντινούπολης τον Οκτώβριο. Η συγκεκριμένη έκθεση άνοιξε την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου και εξεπλάγην όταν συνειδητοποίησα ότι ο αριθμός των επισκεπτών για την πρώτη ημέρα ήταν απίστευτα μεγάλος. Οι διάδρομοι ανάμεσα στα περίπτερα ήταν γεμάτοι με υποψήφιους αγοραστές κυρίως από τη Μέση Ανατολή, αλλά και από την Ευρώπη. Θα μπορούσα να παραλληλίσω την εικόνα με τη δική μας έκθεση, με τη διαφορά ότι η δική τους Πέμπτη ήταν σαν 3 δικές μας Κυριακές!!! Το εντυπωσιακό είναι ότι η κρίση στη βιομηχανία των κοσμημάτων υπάρχει σε ολόκληρη την Ευρώπη και σε εκείνη τη μεριά του πλανήτη ήταν σαν να μην τους έχει επηρεάσει καθόλου!
Τι είναι αυτό τελικά που έκαναν οι γείτονες μας και τα κατάφεραν τόσο καλά; Ίσως πολλοί να ισχυριστούν ότι πουλάνε αρκετά φθηνά, ή ακόμα ότι έχουν τη στήριξη της κυβέρνησης τους, ή οτιδήποτε άλλο. Σίγουρα μια επιτυχία βασίζεται σε μια ποικιλία πραγμάτων που θα πρέπει να γίνουν για να επιτευχθεί, όμως συνομιλώντας με τους υπεύθυνους της οργάνωσης συνειδητοποίησα ότι δεν έχουν κάποιο “μαγικό ραβδάκι”, αλλά με αρκετές συστηματικές κινήσεις μπόρεσαν και από χρονιά σε χρονιά να ανεβάζουν τον αριθμό των επισκεπτών τους. Ο μοναδικός λόγος που το αναφέρω είναι μήπως και προβληματιστούμε και εμείς εδώ στην Ελλάδα και αρχίσουμε να κινούμαστε σε μια διαφορετική κατεύθυνση.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι όση κρίση και να υπάρχει στον κλάδο, σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καταστήματα σε όλες σχεδόν τις πόλεις τα οποία δουλεύουν και μάλιστα και πολύ καλά. Πόσο δύσκολο είναι να ανακαλύψουμε αυτές τις επιχειρήσεις; Καθόλου, βρίσκονται εκεί έξω! Και πόσο δύσκολο είναι να τους προσκαλέσουμε πληρώνοντας τα έξοδα τους για να επισκεφτούν τη δική μας έκθεση; Νομίζω αρκετά εύκολο! Ένα από τα μυστικά λοιπόν της έκθεσης στην Κωνσταντινούπολη είναι ακριβώς αυτό. Και πριν αρχίσουμε μια ηττοπαθείς νοοτροπία του τύπου ότι δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε τίποτα, επιτρέψτε μου να αναφέρω ότι η Ελληνική Αργυροχρυσοχοΐα δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από κανέναν.
Θα μπορούσε λοιπόν η νέα χρονιά να ξεκινούσε με ίσως λίγη διαφορετική νοοτροπία και με στόχο την εξωστρέφεια, η οποία δεν σε περιορίζει ούτε σε γεωγραφικά σύνορα ούτε σε τοπικές οικονομικές κρίσεις. Η παράδοση της Ελληνικής Αργυροχρυσοχοΐας είναι από τις αρχαιότερες στον κόσμο και είναι κρίμα και άδικο να χάνεται μέσα από τα χέρια μας αυτό το πλεονέκτημα μας!

Από ολόκληρη την ομάδα του “Jewel Time” σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα γεμάτα με τη μαγεία των ημερών και για την νέα χρονιά, υγεία και πραγματοποίηση όλων σας των στόχων.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Μετά την καλοκαιρινή σεζόν, όπου όπως ήταν αναμενόμενο κάποιους τους βρήκε χαρούμενους και κάποιους δυσαρεστημένους από την εξέλιξη της, σειρά έχει η χειμερινή σεζόν.
Την κορύφωση της χειμερινής σεζόν αποτελεί ως γνωστόν ο μήνας Δεκέμβριος με τις περισσότερες ονομαστικές γιορτές από κάθε άλλο μήνα και φυσικά τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Φυσικό θα είναι και πάλι εάν περιμένουμε να αναλύσουμε την εξέλιξη της αγοράς μετά τις γιορτές, να συναντήσουμε πάλι κάποιους οι οποίοι τα πήγαν περίφημα και κάποιους άλλους οι οποίοι θα εξακολουθούν να είναι δυσαρεστημένοι.
Ενδεχομένως η διαφορά ανάμεσα στους μεν και στους δε, να έγκειται στο κατά πόσο καλά έχουν προετοιμαστεί ή απλά έχουν κάτσει και περιμένουν να δουν πως θα πάει το κλίμα.
Έχω προσπαθήσει αρκετές φορές μέσα από τις σελίδες του περιοδικού μου να αναδείξω ότι υπάρχουν πάντα πράγματα τα οποία μπορεί να κάνει ο καθένας επαγγελματίας, ώστε να μπορέσει να “ανεβάσει” τη δουλεία του, με στόχο να προσελκύσει περισσότερους και ποιοτικότερους πελάτες. Δεν γνωρίζω βέβαια εάν πρόκειται για αδιαφορία ή κάτι άλλο, όμως εξακολουθώ να εκπλήσσομαι από το πόσο λίγοι επαγγελματίες σε σχέση με τον κλάδο επισκέπτονται τις εκθέσεις για παράδειγμα (όχι απαραίτητα για να προβούν σε αγορές αλλά τουλάχιστον για να ενημερωθούν και να έρθουν σε επαφή με τους προμηθευτές τους).
Ίσως να υπάρχει ακόμα αρκετός φόβος και ανασφάλεια, ή ακόμα και να υπάρχουν και άλλοι λόγοι έτσι ώστε να υπάρχει συγκράτηση στην αγορά, όμως μετά την πολιτική αλλαγή από τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές του καλοκαιριού, ίσως τώρα να είναι η καταλληλότερη στιγμή για να προσπαθήσουμε και εμείς να προβούμε σε αλλαγές.
Η μεγαλύτερη αλλαγή που θα μπορούσαμε να κάνουμε ξεκινάει από εμάς τους ίδιους. Η προετοιμασία που οφείλουμε όλοι να κάνουμε για τις γιορτές πρέπει να ξεκινήσει από σήμερα. Μπορεί κάποιοι να έχουν οικονομική δυνατότητα για μεγάλες αλλαγές και στο εσωτερικό του καταστήματος αλλά και σε εμπορεύματα, άλλοι πάλι ίσως και να μην την έχουν (την οικονομική δυνατότητα). Ανεξάρτητα όμως από το μέγεθος της αλλαγής, ακόμα και σε μια μικρή αλλαγή είτε στο φωτισμό ενός καταστήματος είτε στο να προβάλλεται εμπορεύματα τα οποία μέχρι σήμερα δεν εμφανίζατε, είναι σε θέση να σας κάνει να αρχίσετε να βλέπεται εσείς διαφορετικά.
Και αυτό είναι που έχει σημασία. Στη συνέχεια μπορείτε να κάνετε πάρα πολλά, από το μοιράσετε απλές επαγγελματικές κάρτες μέχρι δικά σας φυλλάδια, να δημιουργήσετε προσφορές – δώρα και να προσπαθήσετε να το επικοινωνήσετε (μέσω social media, μέσω γνωστών κ.λ.) και γιατί όχι και κάποια διαφήμιση, είτε μικρή είτε μεγάλη.
Η γνωστή σε όλους φράση “η ψυχολογία του κόσμου δεν είναι καλή”, ας αποτελέσει το κίνητρο να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε πρώτα τη δική μας τη ψυχολογία!.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Εν όψη των εθνικών μας εκλογών θα έπρεπε να μας απασχολεί όχι το ποιος θα εκλεγεί επειδή μπορεί να έχουμε προσωπικά συμφέροντα, αλλά ποια θα είναι η κυβέρνηση η οποία θα ασχοληθεί χωρίς κομματικούς προσανατολισμούς με τα σημαντικά προβλήματα της χώρας μας, προσπαθώντας να απαλλαγεί από τα βαρίδια των προηγούμενων δεκαετιών.

Η ανεργία, η υπέρ φορολόγηση, η έλλειψη ουσιαστικής ασφάλειας των πολίτων από το ίδιο το κράτος, αποτελούν μερικά από τα πολλά προβλήματα που συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια κρίσης. Κατά την δική μου αντίληψη δεν πιστεύω ότι όλα αυτά μπορούν να λυθούν μέσα από κομματικές ιδεολογίες, αλλά μόνο εάν εξετάσουμε τι υιοθέτησαν άλλα κράτη σε παρόμοιες καταστάσεις και μπορέσαν να ξανά έστησαν την οικονομία τους. Ρεαλιστικές μεθόδους τις οποίες όλα ανεξαρτήτως τα κόμματα θα υποστηρίξουν. Στη συνέχεια και εφόσον εξέλθουμε από αυτή την κρίση θα μπορούμε να ξανά μιλήσουμε για ιδεολογίες.

Θέλω να πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό, μας έχει διδάξει η ιστορία ότι η οικονομία είναι ένας κύκλος που επαναλαμβάνεται και το τί θα πρέπει να κάνει κάποιος ανάλογα με το σε ποια θέση βρίσκεται σε αυτόν τον κύκλο. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ακούσει ομιλίες οικονομολόγων γύρω από αυτό.

Επίσης μπορούμε να θυμηθούμε και να μάθουμε τι ακριβώς έκαναν κατά τη διάρκεια της μεγάλης κρίσης της Αμερικής το 1929 (χωρίς να σημαίνει ότι είναι οι ίδιες καταστάσεις). Αυτό το οποίο ισχυρίζονται είναι ότι ο τρόπος που επιλέξανε να εφαρμόσουν για να μπορέσουν να βγουν από αυτήν, ήταν η προστασία των πολιτών και όχι η αποδυνάμωση τους. Όλοι οι νόμοι υπέρ των πολιτών που υπάρχουν ακόμα και σήμερα, θεσπίστηκαν εκείνη την περίοδο. Πίστευαν ότι μόνο προστατεύοντας τους Αμερικάνους θα μπορέσουν να ξανά κτίσουν την εμπιστοσύνη μεταξύ πολίτη – κράτους και στη συνέχεια να φτιάξουν την οικονομία τους.

“Ότι ακριβώς κάνουμε και στην Ελλάδα της κρίσης την τελευταία δεκαετία”

Αντί η πολιτεία και οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων να φροντίσουν και να προστατέψουν τους πολίτες (αφού άλλωστε για αυτό το λόγο και εξελέγησαν), φρόντισαν και προστάτεψαν τις τράπεζες με τις συνεχιζόμενες ανακεφαλαιοποιήσεις. Το αποτέλεσμα; Να δημιουργήσουν ένα νέο όνειρο σε κάθε έναν νέο επιστήμονα: μόλις τελειώσει τις σπουδές του να αναζητήσει την τύχη του στο εξωτερικό. “Ίσως είναι και αυτή μια λύση”, σε μερικά χρόνια να μείνουν στην Ελλάδα μόνο οι ηλικιωμένοι.

Από την άλλη, η λεγόμενη “μεσαία τάξη”, όπου σε όλους είναι γνωστό ότι αυτή είναι που στηρίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καταφέρανε και την συρρικνώσανε σε επίπεδα ανησυχητικά. Απορώ δεν γνωρίζουν ότι όλες αυτές οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας; Αυτές δεν είναι που στηρίζουν την πραγματική οικονομία στην Ελλάδα;

Δεν είμαι απαισιόδοξος, αντίθετα πιστεύω ότι μπορούμε και πρέπει να δημιουργήσουμε τις ανάλογες συνθήκες για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε το επίπεδο της καθημερινότητας μας και γιατί όχι με τη δύναμη της ψήφους μας και ολόκληρης της Ελλάδας.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

ΤΟ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Στο ξεκίνημα της φετινής χρονιάς και με την προσδοκία πολλών να είναι αυξημένη, λόγω της έναρξης της καλοκαιρινής σεζόν θεωρώ ότι θα πρέπει να ξαναθυμίσω τον όρο μάρκετινγκ.
Σε αυτό το τεύχος έχω τη χαρά να φιλοξενώ το πρώτο μέρος ενός οδηγού μάρκετινγκ σχεδιασμένο ειδικά για το κόσμημα. Το δεύτερο και τελευταίο μέρος του οδηγού θα δημοσιευθεί στο επόμενο μας περιοδικό.
Η ακριβής ορολογία της λέξης είναι η εξής:
Το μάρκετινγκ (marketing), αλλιώς αγοραλογία, συνίσταται στην οργανωμένη προσπάθεια μίας επιχείρησης ή ενός οργανισμού να ικανοποιήσει τις ανάγκες αλλά και τις επιθυμίες των καταναλωτών. Προσπαθεί δηλαδή, να αντιστοιχίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που παράγει με τον πελάτη - στόχο που τα χρειάζεται ή τα επιθυμεί, ή ακόμα καλύτερα αφού κατανοήσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, να κατασκευάσει τα αντίστοιχα προϊόντα / υπηρεσίες με τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που ο πελάτης επιθυμεί, να του τα γνωστοποιήσει (διαφήμιση και προώθηση), να τα καταστήσει διαθέσιμα μέσα από τα κανάλια διανομής (τα μαγαζιά και οι τοποθεσίες που αυτά είναι διαθέσιμα) στην τιμή που θα πρέπει αυτά να πωλούνται.
Ο βασικός στόχος του μάρκετινγκ, ειδικότερα όσον αφορά αυτά που απευθύνονται στους τελικούς καταναλωτές είναι οι επαναλαμβανόμενες πωλήσεις. Ειδικότερα τα στελέχη μάρκετινγκ μίας επιχείρησης ή ενός οργανισμού προσπαθούν να δημιουργήσουν μία μακροχρόνια σχέση με τον πελάτη προσφέροντας υψηλή αξία στα προϊόντα τους, αξία υψηλότερη από τα αντίστοιχα προϊόντα του ανταγωνισμού. Μέσα από την υψηλότερη αυτή αξία επιτυγχάνεται το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της επιχείρησης, δηλαδή η υπεροχή της ίδιας και των προϊόντων της έναντι του ανταγωνισμού. Όλα τα παραπάνω με τη σειρά τους οδηγούν σε πιστότητα των πελατών και τελικά σε επαναλαμβανόμενες πωλήσεις των προϊόντων / υπηρεσιών της επιχείρησης.
Τα κύρια στοιχεία μάρκετινγκ είναι τα λεγόμενα 4 P που προκύπτουν από τις αγγλικές λέξεις: Product, Price, Place, Promotion (δηλ. προϊόν, τιμή, τόπος, προώθηση).
Προϊόν : Αναλυτικότερα για το προϊόν, το στέλεχος του τμήματος μάρκετινγκ πρέπει να λάβει υπόψη του τα χαρακτηριστικά του, τις ιδιότητες του, την αξία που προσφέρει στον καταναλωτή τόσο χρηστική, όσο και τη συναισθηματική (το στυλ, κύρος του προϊόντος).
Τιμή : Όσον αφορά την τιμολόγηση αυτή πρέπει να είναι αντίστοιχη του προϊόντος, της ποιότητας κατασκευής του και της αξίας που προσφέρει στον καταναλωτή (τόσο χρηστική αξία όσο και συναισθηματική).
Διανομή : Τα κανάλια διανομής (τόπος) συνίστανται στην εξεύρεση των κατάλληλων σημείων πώλησης των προϊόντων ή των υπηρεσιών μας. Επίσης συνίστανται στη γεωγραφική κάλυψη που προσφέρουμε. Αποφάσεις που σχετίζονται με τα κανάλια διανομής έχουν πολύ μεγάλη σημασία διότι τα μέρη στα οποία διατίθενται ή όχι τα προϊόντα μας επηρεάζουν άμεσα τις πωλήσεις μας.
Προώθηση : Τέλος η προώθηση ή αλλιώς το μίγμα προβολής και επικοινωνίας (ή μίγμα επικοινωνίας) συνίσταται στην: Διαφήμιση, Προσωπική Πώληση, Προώθηση Πωλήσεων και στις Δημόσιες σχέσεις. Η διαφήμιση μπορεί να γίνει με πολλά μέσα για παράδειγμα, τηλεόραση, αφίσες, περιοδικά, ραδιόφωνο κ.α. Η προσωπική πώληση γίνεται μέσω των πωλητών της επιχείρησης. Η προώθηση συνίσταται σε ενέργειες που σκοπό έχουν να επιτύχουν μεγαλύτερες πωλήσεις π.χ. κουπόνια, δωρεάν δείγματα, προώθηση μέσα στο κατάστημα κ.α. Τέλος οι δημόσιες σχέσεις αποσκοπούν στη δημιουργία δημοσιότητας και θετικής εικόνας για την επιχείρηση και τα προϊόντα που διαθέτει.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Η ασφάλεια των κοσμηματοπωλείων και η κρατική μέριμνα είναι πλέον επιτακτική

Δυστυχώς καθημερινά πλέον φθάνουν δυσάρεστα νέα στο γραφείο μου για κλοπές και ληστείες καταστημάτων και εμπόρων του κλάδου, με αποτέλεσμα να χάνονται από τη μια στιγμή στην άλλη οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής.
Τα αστυνομικά δελτία είναι γεμάτα από αναφορές για μικρά ή και για μεγάλα εγκλήματα στο χώρο της αργυροχρυσοχοΐας. Ελάχιστα είναι αυτά που αποκτούν βήμα από τα μεγάλα ιδιωτικά ειδησεογραφικά κανάλια. Και όταν τους δίνεται αυτή η ευκαιρία θα πρέπει να είμαστε αρκετά προσεκτικοί και σκεπτικοί, διότι παρόλο που το κάθε “αρνητικό πουλάει πιο πολύ από το θετικό”, όταν μιλάμε για ανθρώπους έχει πολύ μεγάλη διαφορά.
Η ληστεία ή η απόπειρα ληστείας ή ονομάστε τη όπως θέλετε στο χρυσοχοείο της οδού Γλάδστωνος εκτός από την άσχημη κατάληψη που είχε, μου δημιούργησε και διάφορες σκέψεις.
Εμφανίστηκαν δικαίως διάφορες ομάδες ανθρώπων να διαδηλώνουν για την άσχημη αντίδραση του καταστηματάρχη προς τον υποτιθέμενο ληστή του. Δεν θα έπρεπε να εμφανιστούν και να διαδηλώσουν και όλοι οι επαγγελματίες της ευρύτερης περιοχής, ζητώντας περισσότερη προστασία από το κράτος;
Από την άλλη αναρωτιέμαι εάν όλοι αυτοί που δικαίως φωνάζουν για τον άδικο χαμό ενός νέου ανθρώπου, πως θα αντιδρούσαν εάν είχαν βρεθεί σε μια αντίστοιχη θέση, του επαγγελματία, που θεώρησε ότι εκτός από τους μόχθους της ζωής του απειλείται και η ίδια του η ζωή.
Σε καμία περίπτωση δεν δίνω δίκιο για την αντίδραση του, ομολογουμένως ήταν και άδικη και υπερβολική. Ίσως ήταν μια συσσωρευμένη οργή, ένα μαζεμένο “μίσος” για το γεγονός ότι η ίδια η πολιτεία έχει επιτρέψει να μεταλλαχθεί μια ολόκληρη περιοχή σε ζούγκλα. Και ως γνωστό όταν αντιληφθείς ότι βρίσκεσαι σε τέτοιο περιβάλλον το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις πιο ρόλο καλείσαι να έχεις. Είσαι κυνηγός ή είσαι θύμα;
Ερχόμενη η ηρεμία μετά από το θυμό και όταν επικρατεί η ψυχραιμία, αρχίζεις να αναρωτιέσαι πότε επιτέλους θα ξανανιώσουμε ασφαλείς; Ποιανού ευθύνη είναι αυτό το τόσο αυτονόητο συναίσθημα; Μήπως έφτασε η στιγμή για το κράτος να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του;
Τι θα πρέπει να κάνει ο κάθε επαγγελματίας για να προστατέψει την περιουσία του;
Προσωπικά είμαι κατά της βίας, της οπλοφορίας και κάθε μορφής χρήσης διάφορων μεθόδων από τους πολίτες.
Πιστεύω ότι αυτή είναι δουλεία που πρέπει να γίνεται από εκπαιδευμένους ανθρώπους που υπάρχουν μέσα στα ελληνικά σώματα ασφαλείας,
Ο κάθε πολίτης καλείται μέσα από τις εισφορές του προς την πολιτεία να συντηρεί για να υπάρχει η αστυνόμευση στην περιοχή του έτσι ώστε να μπορεί να στραφεί στα αρμόδια όργανα και να μπορεί να έχει τη στοιχειώδη προστασία που χρειάζεται και όχι να είναι έρμαιο του κάθε εν’ δυνάμει κακοποιού.

Η πολιτεία θα πρέπει να σκύψει άμεσα πάνω από το πρόβλημα και να βρει λύσεις για να μην ξανά δούμε αντίστοιχα περιστατικά.

Δεν θα έπρεπε να εμφανιστούν
και να διαδηλώσουν και όλοι οι επαγγελματίες της ευρύτερης περιοχής, ζητώντας περισσότερη προστασία
από το κράτος;

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Η ελληνική κοσμηματοποιία αναζητά εναγωνίως «οξυγόνο»

Η εγχώρια αγορά κοσμήματος συνεχίζει να περιδινείται στην πρωτοφανή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, περίπου εννιά χρόνια μετά την υπαγωγή μας υπό καθεστώς μνημονίων και εξωτερικής εποπτείας. Όλα αυτά τα χρόνια οδήγησαν πολλούς επαγγελματίες με πολύχρονη διαδρομή στο επάγγελμα σε οικονομική δυσπραγία, σε αναδουλειές, σε λουκέτα, αλλάζοντας την ανθρωπογεωγραφία ενός από τα πιο ιστορικά επαγγέλματα στην Ελλάδα.
Στην αρχή της περιόδου αυτής, κάποιοι έλεγαν ότι οι θυσίες γρήγορα θα φέρουν αλλαγή της κατάστασης. Δυστυχώς όμως οι «θυσίες» παραμένουν αλλά η κατάσταση δεν αλλάζει.
Η ελληνική κοσμηματοποιία αναζητά εναγωνίως «οξυγόνο» ασφυκτιώντας σε έναν κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που μαστίζεται από τη συνεχιζόμενη κρίση.
Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσουν τα μέτρα λιτότητας και φορομπηξίας, αλλά η αλήθεια είναι πως οι έλληνες καταναλωτές πλέον δεν έχουν για τις βασικές τους ανάγκες διαβίωσης, πόσο μάλλον για την αγορά κοσμημάτων και άλλων αξεσουάρ μόδας.
Ωστόσο, τι μπορεί να κάνει μια ελληνική επιχείρηση κοσμηματοποιίας; Να το βάλει κάτω; Να σκεφτεί την… μετακόμιση στο εξωτερικό;
Κατά τη γνώμη μας, αυτό που ανακύπτει είναι η απουσία των πιο ζωντανών επιχειρήσεων κοσμήματος και ρολογιού από το προσκήνιο του μάρκετινγκ. Έχει περιοριστεί υπερβολικά όλα αυτά τα χρόνια η παρουσία, η διαφήμιση στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τα περιοδικά, τόσο του ελληνικού κοσμήματος όσο και του ρολογιού. Αυτή η τακτική όμως αποδεικνύεται ότι δίνει χώρο σε άλλα ανταγωνιστικά προϊόντα, που περιορίζουν την επιλογή ενός όμορφου δακτυλιδιού ή ενός κομψού ρολογιού...
Ευτυχώς, ωστόσο που ο κλάδος μας έχει ένα μεγάλο, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. «Αναπνέει», ιδίως τα τελευταία «πέτρινα χρόνια», μέσα από την τουριστική αγορά της χώρα μας. Πολλά καταστήματα λειτουργούν με επιτυχία σε τουριστικές περιοχές της νησιωτικής, και όχι μόνο, Ελλάδας. Μεγάλος αριθμός εργαστηρίων χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας βρίσκουν δρόμους να διοχετεύσουν τις πολύτιμες δημιουργίες τους σε κοσμηματοπωλεία που δραστηριοποιούνται σε «ζωντανές» αγορές, ανάμεσα σε χιλιάδες τουρίστες, που «διψούν» να γνωρίσουν από κοντά τα μοναδικά ελληνικά χειροποίητα κοσμήματα.
Επιπλέον, η «Ελλήνων Κόσμημα», η μεγαλύτερη διεθνής έκθεση κοσμήματος στην Ελλάδα, όπως δείχνει και η μέχρι τώρα πορεία της τα τελευταία χρόνια, με τη διαρκή άνοδο σε επισκεψιμότητα, εκθέτες και εκθεσιακή επιφάνεια, μπορεί να αποτελέσει ένα εφαλτήριο για μια θετική χρονιά για το ελληνικό κόσμημα. Αναδεικνύοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής παραγωγής αλλά και της πρωτοτυπίας στη σχεδιαστική σύλληψη, αναζωογονώντας τις επαφές και τις συνεργασίας ελλήνων παραγωγών με τις αγορές του εξωτερικού, και δίνοντας νέο πνοή και αισιοδοξία, για τις ημέρες της «άνοιξης» που όλοι ελπίζουμε ότι θα έρθει από «αύριο»…

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Αυλαία για τη χρονιά που έφυγε, ελπίδες για τη νέα

Με το τζίρο να κυμαίνεται σε ικανοποιητικά επίπεδα, για το εορταστικό κλίμα των τελευταίων ημερών του 2017 και σε ορισμένες περιπτώσεις με μικρή άνοδο από 5% μέχρι και 10%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, αποχαιρετίσαμε μια κατ’ άλλα δύσκολη χρονιά.
Με την ελπίδα να μην πεθαίνει ποτέ (και όχι πεθαίνει τελευταία), όλοι εμείς οι επαγγελματίες καλούμαστε να ξεκινήσουμε τη νέα χρονιά με αισιοδοξία, νέους στόχους και νέα οράματα. Τι θα μπορούσαμε να προσδοκούμε για το 2018; Αυτό το ερώτημα έχει πάντα δύο πτυχές. Η πρώτη έχει να κάνει καθαρά με εμάς, τι θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε από τη νέα χρονιά; Και τη δεύτερη πτυχή, τι θα μπορούσε μαγικά από μόνο του, να έρθει σε εμάς;
Μιλώντας αποκλειστικά για την πρώτη πτυχή, γνωρίζουμε ότι η εμπορική αγορά της Ελλάδας είναι χωρισμένη σε 3 επίπεδα, με πρώτο επίπεδο τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη κ.λ., με το δεύτερο επίπεδο την επαρχιακή αγορά και με τρίτο την τουριστική αγορά, θα πρέπει ο κάθε επαγγελματίας να μεθοδεύσει αναλόγως την στρατηγική του.
Σύμφωνα πάντα με τα επίσημα στοιχεία το κομμάτι που έχει πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι τα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η αγορά της Αθήνας για παράδειγμα έχει σταματήσει να λειτουργεί, όμως έχουν αλλάξει οι απαιτήσεις της, ζητώντας όλο και ελαφρύτερα και φθηνότερα προϊόντα. Με λίγο καλύτερο ρυθμό συνεχίζει και το κομμάτι της επαρχιακής αγοράς, που λόγω του μικρότερου ποσοστού ανεργίας που υπάρχει στις κατά τόπου αγορές, μπορεί και κρατάει σε υψηλότερα επίπεδα την αγοραστική δύναμη. Η τουριστική αγορά από την άλλη, μια και αποτελεί το τελευταίο κομμάτι της εμπορικής αγοράς της Ελλάδας, έχει της δικές της ιδιαιτερότητες. Από τη στιγμή που οι εν δυνάμει πελάτες είναι άνθρωποι από το εξωτερικό, οι απαιτήσεις τους και οι ανάγκες τους είναι διαφορετικές. Για πολλούς αυτό το κομμάτι της αγοράς όχι μόνο δεν θα πεθάνει ποτέ, αλλά θα συνεχίσει και μάλιστα σε ανοδικούς ρυθμούς.
Το σημαντικό είναι ότι είτε διαθέτεται ένα κατάστημα λιανικής πώλησης, σε κάποιο σημείο της Ελλάδας, είτε δραστηριοποιήστε σε επίπεδο χονδρικής πώλησης, έχετε το πλεονέκτημα να ορίσετε εσείς τους στόχους και τις προτεραιότητες σας. Έχοντας ολοκληρώσει ένα ολόκληρο οικονομικό έτος, είμαστε και είσαστε σε θέση να αντιληφθούμε και να αναγνωρίσουμε, τι ήταν αυτό το οποίο μας έδειξε μέσα στην χρονιά που έφυγε, ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ενδεχομένως τη λύση στο τέλμα που έχει βρεθεί ο καθένας από εμάς. Δεν υπάρχει καλύτερη περίοδος από αυτήν, στο να προσπαθήσουμε να αφουγκραστούμε, τι θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά σε κάθε έναν ξεχωριστά επαγγελματία και να το υλοποιήσουμε. Γιατί πιστεύω ότι η ανάγκη για ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο προϊόν ή υπηρεσία, πάντα θα υπάρχει, όσο άσχημα και να φαίνονται τα πράγματα γύρω μας.
Αυτό δεν έχει να κάνει με την κυβέρνηση και με το εάν βοηθάει τον επαγγελματία ή όχι, γιατί απλά στις περισσότερες περιπτώσεις η στάση της κυβέρνησης είναι εχθρική. Έχει να κάνει με το πώς βλέπουμε το επάγγελμα μας και το τι φιλοδοξούμε για το αύριο μέσα από αυτό.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η ελληνική αργυροχρυσοχοΐα μέσω της καλοκαιρινής σεζόν, προσπαθεί να «ανταπεξέλθει» σε όλα τα δεινά που διέπουν μια ελληνική επιχείρηση.
Αυτό σαν μια επαγγελματική δραστηριότητα δεν είναι απαραίτητο αρνητικό στοιχείο, μιας και υπάρχουν χιλιάδες επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται μόνο κατά την καλοκαιρινή περίοδο.
Γιατί όμως μια από τις αρχαιότητες ασχολίες, που μετρά πάνω από 6000 χρόνια παράδοσης, έφθασε να είναι εποχιακός ο μεγαλύτερος όγκος συναλλαγών του;
Οφείλεται στην οικονομική κρίση; Οφείλεται στις επιλογές τις εκάστοτε κυβέρνησης; Υπάρχουν τρόποι που θα μπορούσε να αλλάξει αυτό;¨
Κατά τη γνώμη μου υπάρχει τρόπος. Ονομάζεται marketing ή καλύτερα σωστή επικοινωνία, και μιλώ για τη μέθοδο που θα πρέπει πλέον να αρχίσουμε να απευθυνόμαστε προς τους καταναλωτές.
Παρατηρώντας την πλειοψηφία των διαφημίσεων που «τρέχουν» στα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διαπιστώνουμε ότι αποτελείται από κινητή τηλεφωνία, super market, αυτοκίνητα και προϊόντα καλλωπισμού για τη γυναίκα. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι αυτές οι κατηγορίες επαγγελμάτων εισπράττουν και το μεγαλύτερο μέρος των μηνιαίων αποδοχών μας.
Βεβαίως όμως και αντιλαμβάνομαι ότι μια μικρομεσαία επιχείρηση του κλάδου μας, δεν μπορεί να συγκριθεί με μια αυτοκινητοβιομηχανία, ούτε ως προς το μέγεθος τους, αλλά ούτε και ως τις μεθόδους που χρησιμοποιούν η καθεμία. Πως θα μπορούσε λοιπόν αυτή η πετυχημένη στρατηγική που ακολουθούν οι μεγάλες εταιρείες να υλοποιηθεί για το κλάδο της αργυροχρυσοχοΐας;
«Ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά». Για όσους βρίσκονται στον κλάδο από το 1980, θα θυμούνται αυτό το χρυσό σλόγκαν. Ναι αφορούσε συγκεκριμένες επιχειρήσεις οι οποίες με τη βοήθεια της ελβετικής τράπεζας χρυσού, δημιούργησαν διαφημιστικά μηνύματα προς τους καταναλωτές και εννοείται ότι οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις επωφελήθηκαν τα μέγιστα από αυτή την εκστρατεία. Τι έγινε όμως με τις υπόλοιπες μικρές επιχειρήσεις που ή δεν γνώριζαν ή δεν μπόρεσαν να καρπωθούν την προσφορά των Ελβετών;
Χωρίς καμία αμφιβολία από κανέναν, αυτό το χρυσό σλόγκαν της δεκαετίας του ’80, είχε σαν αποτέλεσμα να ξανά θυμίσει στον τελικό μας πελάτη, το κόσμημα, το χρυσό , το ασήμι και γενικότερα να δημιουργήσει ξανά μια επιθυμία για την απόκτηση αυτών των προϊόντων.
Το αποτέλεσμα, μια «παλίρροια» στον κλάδο, και όπως είναι γνωστό το κύμα δεν μπορεί να σηκώσει μόνο μία βάρκα, αλλά τις σηκώνει όλες μαζί.
Θα μπορούσε να επαναληφθεί το φαινόμενο εκείνης της εποχής; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΝΑΙ. Με τη σωστή στρατηγική και το σωστό μήνυμα που θα ταιριάζει στη σημερινή εποχή, μπορεί να ξαναβάλει τους καταναλωτές μέσα στα κοσμηματοπωλεία.
Φανταστείτε η κάθε μία επιχείρηση της Ελλάδας (μιας και δεν υπάρχει πλέον η βοήθεια της ελβετικής τράπεζας), να έδινε ένα πολύ μικρό ποσό κάθε μήνα για αυτό το σκοπό. Το ποσό που θα μαζευόταν θα ήταν κάτι περισσότερο από αρκετό.
Αυτή όμως την πρωτοβουλία θα πρέπει να την πάρουν οι αρμόδιοι φορείς του κλάδου, έτσι ώστε να μπορέσουν να παρασύρουν όλες αυτές τις χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις που υπάρχουν σήμερα, για την υλοποίηση αυτού του σκοπού.

Οι προσδοκίες αλλά και οι προβληματισμοί για τη φετινή σαιζόν

Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και σύμφωνα με τις προβλέψεις, η φετινή σαιζόν θα ξεπεράσει κατά πολλή την προσέλευση των ξένων τουριστών στη χώρα μας. Υπάρχει κανείς που δεν θέλει κάτι τέτοιο; Δεν νομίζω.
Σίγουρα η αύξηση των επισκεπτών μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να δώσει. Όμως θα πρέπει οι υπεύθυνοι για αυτή την αύξηση, να αντιληφθούν, ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις και όχι στις μεγάλες πολυεθνικές ή στις αεροπορικές εταιρείες και μεγάλες μονάδες ξενοδοχείων.
Αναρωτιέμαι ποιος θα ήταν αυτός που θα επιθυμούσε και παράλληλα θα χαιρόταν, να βλέπει γύρω του γεμάτο τουρίστες οι οποίοι θα καταναλώνουν αποκλειστικά σουβλάκια και μπύρες; Δεν λέω ότι και αυτά δεν αποτελούν προϊόντα προς κατανάλωση, αλλά δεν υπάρχουν μόνο αυτά. Μιλάω λοιπόν για το τι ποιότητα τουριστών θέλουμε. Έχω γράψει και παλαιότερα, ότι έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μία από τις καλύτερες χώρες που υπάρχουν στον κόσμο, πότε πραγματικά θα αρχίσουμε να το εκμεταλλευόμαστε αυτό; Τι παραπάνω έχουν οι υπόλοιποι διεθνείς προορισμοί; Γιατί εκείνοι μπορούν και προσελκύουν, καλό και ποιοτικό τουρισμό; Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ) με τα γραφεία του ανά τον κόσμο, τι ακριβώς κάνει; Γιατί το έργο του δεν δημοσιοποιείται συχνά; Δεν θέλω να ακουστεί, αυτό που γράφω ότι είναι, ή σαν να θέλω ή σαν να μην πιστεύω, ότι πρόκειται για έναν παρασιτικό οργανισμό και κατά συνέπεια θα πρέπει να καταργηθεί, αντιθέτως πιστεύω ότι το έργο του είναι πάρα πολύ σημαντικό και καταλυτικό και θα πρέπει οι κάθε ενέργειες που κάνει να πολλαπλασιασθούν. Οι χιλιάδες επιχειρήσεις από όλους τους κλάδους που βρίσκονται στις καθαρά τουριστικές περιοχές το μόνο τους όπλο για αύξηση της δραστηριότητας τους είναι η καλή και η τακτική προβολή του τόπου τους.
Αυτό που αντιλαμβανόμαστε σήμερα είναι μια κυβέρνηση η οποία το μόνο που την ενδιαφέρει είναι πως θα τους επιβάλλει περισσότερους φόρους, πως για να δικαιολογήσει τα διάφορα που κάνει, μας παρουσιάζει τους απλούς επιχειρηματίες σαν φοροφυγάδες και κοινούς εγκληματίες. Η λύση επαναλαμβάνω είναι μονόδρομος και απλή, εάν θέλεις περισσότερα χρήματα και περισσότερα έσοδα για το κράτος, τότε θα πρέπει να φροντίσεις ώστε να υπάρχει η περισσότερη δουλειά για να μπορείς να εισπράττεις και περισσότερα.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις ευθύνες που βαρύνουν και τους επαγγελματίες από την άλλη. Για μια καλή και πετυχημένη σαιζόν θα πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας και την επόμενη. Οι αλαζονικές συμπεριφορές, καθώς και το υπέρογκο κέρδος, το μόνο που μπορεί να πετύχουν είναι, να δημιουργηθεί μια λανθασμένη εικόνα για τη χώρα μας με αποτέλεσμα οι συγκεκριμένοι τουρίστες να μην θελήσουν να ξανάρθουν, μην ξεχνάμε το ρητό: ένας ικανοποιημένος μας φέρνει άλλους 3, ενώ ένας δυσαρεστημένος μας διώχνει 11. Οι ποιοτικοί και απαιτητικοί τουρίστες, έχουν και απαιτητικές επιθυμίες.
Ο κλάδος της αργυροχρυσοχοΐας με παράδοση πάνω από 6000 χρόνια, είναι σε θέση να προσελκύσει ποιοτικούς τουρίστες και να συνεισφέρει στην οικονομία του κράτους.